güvercinler sessiz

hep o şehir demi olacaksın
düşmez mi yolun bu yana
hep o sahilde mi dolaşacaksın bensiz
üşütüyorum derdin seni düşünmezsem
hani bir selamın bile gelmedi
pencereme konan güvercinler sessiz

yağmurlarda çıkma sokaklar ıslanırsın
ben yokum yanında kim alır seni ceketinin altına
bir kediyi okşar gibi kim okşar saclarını
kim koşturur seni o parktan bu parka kim

saatin sesi
yırtarken şimdi suskun geceyi
ben bunları ve seni düşünüyorum
kapım aralanıyor sanki
kim bilir belki de sen gireceksin içeri

Öztürk TATAR